Hobby van Ger Soepenberg
Column door Ger
Het was lang wachten, maar nu ben ik dan eindelijk aan de beurt. Bedankt daarvoor Luc, je begrijpt natuurlijk wel dat ik me zeer vereerd voel!
Een hoop (persoonlijke) vragen van mijn ploegmakker, maar ik zal proberen ze zo goed mogelijk te beantwoorden. Mijn visie op ontspanning heeft eigenlijk niet veel met vissen te maken. Ontspanning is voor mij namelijk op een mooie zomerdag aan een plas liggen met ‘mien moatn’ (tegenwoordig ook met mijn vriendin Floor). Als je mij hoort roepen: ‘ik mut an ’n plas liggn!’’, dan weet iedereen wel wat er gaat gebeuren.
Terug naar de mooie vissport! Ik ben, zoals Luc dat zo mooi zei, een fervent visser. Karpervisser om precies te zijn. Wie denkt dat ik met een bamboehengel aan de waterkant zit te wachten tot die joekels op mijn deegballetjes zijn afgekomen, komt bedrogen uit. Voordat ik mijn Mitchell met Shimano 4500 molen in het water gooi om er weer eens eentje uit het water te trekken, ben ik al dagenlang op de bewuste plaats deze prachtige sterke vissen aan het voeren. Helaas moet ik het recept van de aas die ik hiervoor gebruik geheim houden. Op het moment dat ik de hengel in het water gooi, voel ik dezelfde spanning als voor een belangrijke koers. Dus van ontspanning, beste Luc, is absoluut geen sprake! De druk is hoog want je moet het toch maar weer flikken. Meestal lukt het dan ook ‘gewoon’. Als voorbeeldje én bewijs heb ik hieronder een mooi fotootje geplaatst. Ja, dat vissen in Twente is natuurlijk prachtig, maar mijn droom is toch om over een paar jaar mijn geluk te beproeven op de internationale wateren. Ik zie mezelf al zitten in het walhalla van de karpervisserij Hongarije. Uiteraard gaat Floor mee, want zelf koffie inschenken tijdens het vissen leidt af natuurlijk…
Maar zover is het nog niet. Ik moet en wíl me eerst nog concentreren op de wielersport, datgene wat ik het liefst doe. Als ik eerlijk ben denk ik dat ik nog niet mijn top heb bereikt en dat steekt wel een beetje. Fysiek voel ik me heel sterk, maar om te winnen mis ik soms nog de scherpte en zelfvertrouwen. Ik ben vastbesloten om in de laatste maanden van het jaar nog te laten zien dat ik hét kan: koersen winnen in Nederland! In het verleden heb ik ‘t in het buitenland wel laten zien, maar het wordt nu op mijn 26ste tijd dat ik het eens binnen de landsgrenzen doe.
Volgend jaar hoop ik – als er natuurlijk een sponsor wordt gevonden – nog steeds bij deze mooie ploeg te rijden. Maar daarnaast pak ik ook weer een technische beroepsopleiding op. Over een aantal jaren hoop ik samen met Floor in een leuk huisje te wonen ergens in Twente, met natúúrlijk een schuurtje in de tuin voor de racefiets en de visuitrusting.
Ik geef de pen door aan Fulco en wil hem vragen hoe hij zijn toekomst ziet als het actief beoefenen van de wielersport er niet meer in zit en hoe gaat het met z’n schouderblessure? Ook wil ik weten of hij nog een hobby naast het wielrennen heeft.

Meer column's:» Hobby van Ger Soepenbergdoor Ger Soepenberg
» Column Luc Hagenarsdoor Luc Hagenaars
» Paul Sneeboer over Portugaldoor Paul Sneeboer
» Column Bert Jan Lindemandoor Bert Jan Lindeman
» Doelstellingen 2009 voor Marcel Beimadoor Marcel Beima
» Hoe is het voor Jos Pronk om samen met broer Matthé zesdaagsen te rijdendoor Jos Pronk
» Column Jasper Lenferinkdoor Jasper Lenferink
» Hoe motiveer ik mijn collega's om prof te wordendoor Niels Scheuneman
» Hoe combineert Pim Ligthart het baanwielrennen met de weg en het vrouwelijk schoondoor Pim Ligthart
» Martijn Verschoor over diabetesdoor Martijn Verschoor
» Hoe gaat Sjoerd de relatie met het zusje van Eric combineren met een leven als wielrenner?door Sjoerd Botter
» Eric blikt vooruit op zijn winter en het nieuwe seizoendoor Eric van de Meent
» Hoe kom je na vijf jaar lang stappen weer op een niveau als dit?door Lieuwe Westra